|
Fahri TUNA |
|
|
10.12.2007 Ekrem Karaberber Fabrikasının Son Ürünleri |
|
 |
|
|
“Adapazarı ve futbol eğitimi” denilince, ilk akla gelen, 18 yıllık kaleciliğinin ardından kırk yıl “Mercedesim” dediği velespitiyle “binlerce genci eğiten” dev bir kahraman yaşıyor aramızda: Ekrem Karaberber. Tam lakabıyla “Kaleci Ekrem”, mesleki lakabıyla “Terzi Ekrem”. |
|
|
|
Uzun yıllar Sakaryaspor altyapısında futbolcu yetiştirerek hizmet veren Karaberber, 1985’te Sakaryaspor’da Teknik Direktörlük, daha sonra da İdari Menajerlik görevini üstlendi. Yetiştirdiği futbolculardan 19’u “milli forma”yı giyen Karaberber, Sakaryaspor’un minik takımından itibaren; Türkiye 1. Futbol Ligi Gol Krallarından Aykut Yiğit, Hakan Şükür, Bülent Uygun, orta saha yıldızlarından Oğuz Çetin, defans oyuncularından Recep Çetin, Turan Sofuoğlu, Rahim Zafer’in yetişmelerine büyük katkılar sundu. |
|
|
|
Sakarya’da yüzlerce tanınmış futbolcu yetiştiren ve yetiştirdiği 19 futbolcusu A Milli olan Ekrem Karaberber, daha çok “futbolcu fabrikatörü” olarak tanınıyor. “YILDIZLAR TOPLULUĞU” Elimde bir fotoğraf var, arkasında “2 Haziran 1990, Foto Şehir” yazıyor. O tarihte “Yeni Sakarya”ya yeni transfer olmuşum, haftalık söyleşiler filan yapıyorum. Ekrem Karaberber Atölyesinde 8-10 yıl eğitimden geçen sekiz on genç, hadi onlara “Yıldızlar Topluluğu” diyelim, “yeni uçmuşlar” yuvadan; sezon bitmiş yuvaya-Adapazarı’na dönmüşler. Basın jargonuyla konuşayım: “Gurbet Kuşları” diye bir röportaj dizisi patlatmışım onlarla. Bülent Uygun yeni transfer olmuş 2.Lig takımlarından Ankara Şekerspor’dan 1. Lig takımlarından Kocaelispora, Rahim Zafer Sakaryaspor’dan “yıldızların serpildiği” Gençlerbirliği’ne imza atmış, Şaban Yıldırım Denizlispor’a uçmuş, Esat Karaberber Düzce Kervanspor formasıyla 3.Ligin tozunu atıyor, filelere gönderdiği 24 golle takımını şampiyon yaparken, hem krallığa yükseliyor, hem de 1. Lig takımlarından Sarıyer’e imza atıyor. Orhan’la Kaleci Murat da Karadenizspor’dalar. O fotoğrafta iki Bülent daha var; aynı takımdan yetişmiş; Bülent Pehlivan ve Bülent Fidan (Ankara YSE’de). O fotoğrafta yer almayan 3-4 genç daha var aynı “yıldızlar topluluğundan”. Örneğin Soner Büyükergün ve Murat Bölükbaşı da Salatspor’da oynuyorlar. |
|
 |
|
ONLARI BİR DE “EKREM HOCA”DAN DİNLEYELİM Adeta “ikinci babaları” olan Ekrem Karaberber’den dinleyelim bir de onları (1): " Bu grubun en çok beğendiğim tarafı, "birimiz hepimiz için" felsefesinde hareket etmeleriydi. Arkadaşlık bağları çok ön plandaydı. Hala da öyle görüyorum. 40 yıllık antrenörlük hayatımda beni en çok arayıp soran da o fotoğraftaki gruptur". Ekrem Karberber`e tek tek futbolcuları sorduğumuzda şunları söyleyecektir: Bülent Uygun: ”- Gol atmayınca çıldırırdı; çok agresifti. Çok zeki bir futbolcuydu. Herşeyi mükemmeldi. “ Rahim Zafer: “- Hakan Şükür`le ikisine uzun boyları nedeniyle "deve" diye hitap ederdim. Defansadamı olarak kafasını iykullanır, akıllı hareket ederdi.“ Şaban Yıldırım: “- Şeytanın arka bacağıydı. Oyun içerisinde onun kadar şeytani zekasını kullanan olamaz. Yeteneklerini saha içerisinde onun kadar iyi sergileyenini görmedim.“ Esat Karaberber: “- Takım arkadaşlarına örnek olacak ahlakta bir çocuktu. Çabuk, çok süratli, çok zeki hareketler yapıyordu. Gole yakındı.“ Soner Büyükergün: “- Pervasız, acımayan agresif bir santrafordu. Hava toplarına çok hakimdi. Hakan`ı Hakan Şükür yapan da aslında odur. “ Murat Bölükbaşı: “- Çok çabuk ama dengesizdi.“ Murat Göksu: “- Eşi benzeri bulunmayan dört dörtlük bir kaleciydi aslında. Düşündüğüm yere gelemedi; aşırı sinirliydi.“ Orhan Odabaşı: “- Gördüğüm stoper-liberolar arasında, ordusunu bir general gibi en iyi yönetendi. Gerektiğinde de gider golünüatardı.“ |
|
 |
|
ESAT: O TAKIMIN EN BÜYÜK ÖZELLİĞİ “KARDEŞLİK”TİR. Grubun temel direklerinden Esat Karaberber’e “o takımın temel özellikleri neydi?” diye soruyorum. Halen Sivaspor’da Lorant’ın yardımcılığını başarıyla sürdüren Esat cevap veriyor: “- Ekrem Hocanın çalıştırdığı takımlara aşıladığı üç esas vardır: 1. Kardeşlik, 2. İnançlılık, 3. Ahlaklı olmak. Fotoğraftaki takımın en belirgin özelliği hepimizin “kardeş gibi” olmamızdır. Halen de öyleyizdir. İki örnek vermek isterim: Samsunspor-Sivasspor maçına iki saat kala stadyumda sahayı gezerken, sahanın ortasında koyu bir muhabbete başladık. Samsunspor’un başında Çapa Şaban Yıldırım’la Ahmet Seçgin, Sivasporun başında Arap Bülent’le ben. 10-15 dakika bir muhabbet, gülmekten kırılıyoruz. Ben rahmetli Arif Hocamızın (Omaç) taklidini yapıyorum filan. Komediyi seyirci şaşkın gözlerle izliyor. 2-1 kazandık o maçı. Sezon başı olmasa o muhabbeti görenler şike yaptığımızı zanneder. “ (2) |
|
 |
|
HAKAN ŞÜKÜR’DEN KALECİ MURAT’A İLTİFAT Sakaryaspor minik takımından itibaren 7-8 yıl yan yana oynayan o takımda, Hakan Şükür bir yıl sonrasıdır; Baba Soner’in yedeğidir; zaman zaman takıma girer ama aynı “kardeşlik duyguları” onun için de geçerlidir. Esat anlatmaya devam ediyor: “Hakan da o takımdan sayılabilir. O da kardeşimizdir. 3-4 hafta önce Sivaspor-GS maçı öncesi takımı ısıtıyorum. Kale arkası tribünü “Hakan Şükür” temposuyla onu tribüne çağırdı, gitti selamladı Hakan, dönüşte ben aynı tempoyu tuttum, geldi sarıldık öpüştük, gırgır şeyler konuşuyoruz. Birlikte Petkoviç’i ısıtan o takımdan kaleci antrenörü Murat Göksu’ya gittik, sarıldı öpüştüler. Hakan, “Sivasspor’un neden bu kadar az gol yediği kaleci antrenöründen belli” diye Murat’a iltifat etti. Biz böyleyizdir. Mevkii makamı ne olursa olsun, o takımdakiler ister Juventus’ta oynasın, ister Real Madrid’i çalıştırsın hepimiz eşitiz ve kardeşizdir. Kandillerde mesajlaşır, bayramlarda Ekrem Hocanın elini öpmeye geliriz. En azından hepimiz birbirimize bayram mesajı çekeriz.” |
|
 |
|
YILDIZLAR TOPLULUĞUNUN LAKAPLARI Tribündekilerin “ölmeye ölmeye geldik” gibi kan ve şiddet kokan sloganlarına rağmen, sahada çok komik olaylar yaşanır. Bir kere 8-10 yıl yan yana oynar da birbirlerine lakap takmazlar mı? Takarlar elbet. Arkadaşlarının GSM telefonuna hala lakaplarıyla kayıtlı olduğunu gösteriyor ve lakapların öyküsünü anlatıyor Esat Karaberber: “BABA Soner” (Büyükergün): Eli tespihli dolaştığı ve Sinan Turhan’a özendiği için, “ARAP Bülent” (Uygun): Esmer olduğu için, “BUTRO Esat” (Karaberber): Butrogeonyo’ya hayran olduğu ve benzemeye çalıştığı için, “RAYKO Rahim” (Zafer): Rahim’in kısaltılmışı. Asıl lakabını söyleyemem. “ÇAPA Şaban” (Yıldırım): Sol ayağıyla çapa gibi topları topladığı için. “HASBİ Murat” (Göksu): Babasının adı Hasbi olduğu için, ki Murat çok kızar bu lakaba. “CELLO Orhan” (Odabaş): Babasının adı Celal olduğu için. “ŞÜKRÜ Bülent” (Pehlivan): Babasının adı mağazalarının ismi Şükrü olduğu için. “VAHİ Bülent” (Fidan): Vahi Öz’ün taklidini sık sık yaptığı için, “KÖSTEBEK Murat” (Bölükbaşı): Her maça çıkarken ayağını 10 kez yere vurduğu için. |
|
 |
|
BÜLENT UYGUN ŞABAN YILDIRIM ESAT KARABERBER |
|
 |
|
| 1) Ekrem Karberber, 1927 Adapazarı doğumlu, kaleci (18 yıl) ve teknik direktör (40 yıl), 19 Mart 2006 tarihinde yaptığımız görüşmeden, 2) Esat Karaberber, 1968 Adapazarı doğumlu, futbolcu-teknik direktör, 18 Mart 2006 tarihinde AKM’de gerçekleştirdiğimiz görüşmeden, 3) Tuna Fahri, Sakarya Ansiklopedisi, yayımlanmamış ansiklopedi notlarından, mart-2006, Adapazarı, |
|
| Diğer Yazıları: | |
| Adapazarılı Tel Cambazı Abdullah (15.09.2007) | |
| Halit Molla (AKIN):Gerçek bir Kurtuluş Savaşı Kahramanı (22.06.2007) | |
| Taraklı: 21.Yüzyılda Bir Huzur Limanı (21.06.2007) | |
| Balkanların Başkenti: ÜSKÜP (29.05.2007) | |
| Özüyle Sözüyle Sazıyla Anadolu: Neşet ERTAŞ (02.03.2007) | |
| Halit Molla(Akın): Gerçek Bir Kurtuluş Savaşı Kahramanı (31.01.2007) | |
| Kaynarca'dan Yetişenler (23.01.2007) | |
| Falih Rıfkı Atay Kaynarca-Sakarya Kökenli |
